Ilang buwan na rin ng makarating ng Estados Unidos si Mama at Papa. Masayang-masaya ako dahil makakasama ko na sila. Ngunit isang araw pagbalik mula sa pagbisita sa kanila'y nalaman naming nagbalik ang "cancer" sa katawan ng Mama. Sa loob ng ilang buwan patuloy siyang nakipaglaban... isang napakahirap na pakikipaglaban. Hanggang isang araw kinailangan naming pagbigyan ang kanyang kahilingang umuwi sa kanyang lupang sinilangan. Hindi ito naging madaling desisyon dahil sa napakaraming balakid. Iniyak namin lahat sa Panginoon at hiniling na ang kalooban niya ang masunod.
Ika-6 ng Nobyembre taong 2013, itinakda ang aming pag-uwi. Nang umagang iyon, tinanong ko ang Mama kung gusto niyang kami ay umuwi pa ng Pilipinas. Ang naging sagot niya'y "Oo naman, yan ang panalangin ko sa Panginoon nung isang araw pa." Ito'y di naging madaling paglalakbay lalu na sa kanyang kalagayan. Maaring di na siya nakarating sa aming pupuntahan. Nang kami'y nakalapag na, ito ang nasambit niya, "Praise God". Kami'y nakarating ng walang aberya at nakauwi bago pa nakapanalanta ang bagyong "Yolanda".
Sa araw na ito aking namalas ang dakilang kabutihan ng Panginoon, kapangyarihan ng panalangin at lakas na sa Kanya lamang nagmumula. May kurot man sa puso kung minsan pag lahat ng ito'y aking naalala pero di ko nanaising ang araw na ito'y aking makalimutan.


